Μουσική


Μια δική μου εκτέλεση της σκόνης του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα:

Στίχοι-Μουσική: Μαρματάκης Μιχάλης/ Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

Η σκόνη (Από το album Η Νύχτα Θα Το Πει / 1994 )
Aχ, η αγάπη που χάθηκε στη σκόνη

Aχ, η ζωή, η ζωή που χάθηκε στη σκόνη

Aχ, το φεγγάρι, το φεγγάρι που έσβησε

τ’ ασημένιο φεγγάρι

H αγάπη, αχ, η αγάπη που χάθηκε στη σκόνη

 

 

H μέρα μου, η μέρα μου έρημη, κίτρινη μέρα

Xαρές, χαρές που βουλιάξανε, πνιγμένες χαρές μου

Zωή μου, ζωή μου που καίγεσαι

στον κίτρινο αγέρα

 

H αγάπη, αχ η αγάπη, που χάθηκε στη σκόνη

H ζωή, αχ, η ζωή, που χάθηκε στη σκόνη

Advertisements

Αυτό είναι το πρώτο ολοκληρωμένο τραγούδι που έχω γράψει (αφιερωμένο στην Τ.)

i-psixi-toy-party.jpg

Ο Μανώλης Φάμελλος επιστρέφει με νέα δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Η ψυχή του πάρτυ». Με τα 12 νέα τραγούδια ο  καλλιτέχνης, με το δικό του τρόπο θίγει θέματα που δεν έχει ασχοληθεί ξανά, δεν επαναλαμβάνεται δηλαδή, θέματα που χαρακτηρίζουν την σημερινή Ελληνική κοινωνία (Ο κύριος Κου., Η Λουλουδού, Το μεγάλο χωριό, το γκομενάκι μου, σκοτεινή πόλη, στο δικό του κόσμο) αλλά και προσωπικές του εμπειρίες (τι παραμύθι να σου πώ, η ψυχή του πάρτυ, μια παγωμένη καρδιά, φέτος δεν κατάλαβα καλοκαίρι, σε περίμενα) που παρόλα αυτά όλοι έχουμε ζήσει κάποια στιγμή. Ο στίχος είναι γενικά λιγότερο «ποιητικός» σε σχέση με τις προηγούμενες δουλείες του αλλά πάντα λυρικός και η μουσική κινείται στο ίδιο προσωπικό του στυλ με ωραίες μελωδίες και καλή ενορχήστρωση. Αγαπημένο τραγούδι του δίσκου είναι η λουλουδού για την οποία ο δημιουργός αναφέρει:
«Η λουλουδου ειναι μια φανερά ξεθωριασμένη κύρια επαγγελματίας χρόνια του είδους που παρατηρούσα ενα βράδυ πριν χρόνια στην Θεσσαλονίκη επισης ,σε ενα περιθωριακό ΚΥΝΟΛΑΙΚΟ κέντρο οπου με τραβούσαν να πάω κι ας έκλαιγα. βαρέθηκα το πρόγραμμα και φανταζόμουνα την ζωή της. πως θα ήταν κάποτε ερωμένη του αφεντικού λέει κι αυτος χαριστικά την φροντίζει ακομα με τον τρόπο του , πως θα ειχε ενα παιδί απο εναν άλλο άντρα κι αλλα δακρύβρεχτα.
πάντως ειναι αστείο που πήρα εγω τον πρώτο ρόλο μπορει να νιωθω και λιγο λούλουδου πολλές φορες .
α να μην ξεχάσω πως ηθελα το τραγουδι να θίγει μια κατάσταση συναισθηματικά μονο χωρίς να κανει ανοιχτά κριτική και να ειναι δεικτικό. ετσι μου λέει περισσότερα»

Απόσπασμα από τη ΛΟΥΛΟΥΔΟΥ

«Είμαι μια λουλουδού χρόνια πλάι στην πίστα
Γέρνω από τη νύστα και κοιτάζω αλλού
Σάββατο του χαμού με δυο πιάτα κρύα
Πλούσια πελατεία τρέχει η λουλουδού
Κι η ορχήστρα παίζει τα λερωμένα τ’ άπλυτα
Ανέβα στο τραπέζι κούκλα μου γλυκιά
Η ορχήστρα παίζει και ο μήνας έχει εννιά
Κι εγώ μια λουλουδού με σβησμένα μάτια»

Να αναφέρω επίσης οτι το CD πλαισιώνεται με τα πολύ ωραία σκίτσα του Κωστή Βήχου.


Στης πικροδάφνης τον ανθό

Στης πικροδάφνης τον ανθό
έγυρα ν’ αποκοιμηθώ
λίγο ύπνο για να πάρω
κι είδα όνειρο μεγάλο

Παντρεύεται η αγάπη μου
για πείσμα για γινάτι μου
αχ και παίρνει τον εχθρό μου
για το πείσμα το δικό μου

Στο γάμο τους με προσκαλούν
και για κουμπάρο με καλούν
αχ να πάω να στεφανώσω
δυό κορμάκια να ενώσω

Βάζω τα στέφανα χρυσά
βάστα καημένη μου καρδιά
και λαμπάδες απ ασήμι
έλεος κι ελεημοσύνη

Και τα χερό- κι αμάν αμάν
και τα χεροκρατήματα
αχ κι αυτά μαργαριτάρι
χαρά στο νιο που θα σε πάρει

  • Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι δημοτικό της Ηπείρου από τα ωραιότερα και πιο γνωστά. Το έχω ακούσει από τη Δόμνα Σαμίου αλλά και μια ενδιαφέρον διασκευή από το ελληνικό συγκρότημα Mode Plagal οι οποίοι έχουν κάνει μια jazz/funk εκτέλεση. (www.modeplagal.gr)

Δόμνα Σαμίου